حجم های ریوی:

1)   حجم جاری:

حجم هوای دمی یا بازدمی با هر تنفس طبیعی.

500ml

2)   حجم ذخیره دمی:

حداکثر حجمی از هوا که افزون بر حجم جاری طبیعی با دم عمیق میتوان وارد ریه ها کرد.

3000ml

3)   حجم ذخیره بازدمی:

مقدار حجم اضافی از هوا است که پس از پایان خارج کردن حجم جاری طبیعی با بازدم عمیق میتوان بیرون داد.

1100ml

4)   حجم باقی مانده:

حجمی از هواست که پس از حداکثر قوی ترین بازدم ممکن در ریه ها باقی می ماند.

1200ml

ظرفیت های ریوی:

1)   ظرفیت دمی:

مجموع حجم جاری و حجم ذخیره دمی است، یعنی حداکثر مقدار هوایی که فرد میتواند از سطح طبیعی بازدم با دمی عمیق وارد ریه ها کند و آنها را کاملاً متسع کند.

3500ml

2)   ظرفیت باقی مانده عملی:

مجموع حجم ذخیره بازدمی و حجم باقی مانده است؛ این همان مقدار هوایی است که در پایان بازدم طبیعی در ریه ها می ماند.

2300ml

3)   ظرفیت حیاتی:

مجموع حجم ذخیره دمی، حجم جاری و حجم ذخیره بازدمی است ؛ این ظرفیت معادل حداکثر مقدار هوایی است که پس از پر کردن ریه ها به میزان حداکثر، با بازدم کاملاً عمیق میتوان از ریه ها بیرون داد.

4600ml

4)   ظرفیت کل ریه:

مجموع ظرفیت حیاتی و حجم باقی مانده (حجم ذخیره دمی + حجم جاری + حجم ذخیره بازدمی + حجم باقی مانده) ؛ معادل حجمی است که پس از حداکثر تلاش دمی در ریه ها وجود دارد.

5800ml

توجه: کلیه اعداد و ارقام فوق در مردان بوده .

چند نکته

* کلیه حجم ها و ظرفیت های ریوی در زنان حدوداً 25-20 % کمتر از مقدار آنها در مردان است.

*میزان حجم تنفسی در دقیقه = تعداد تنفس در دقیقه × حجم جاری «»

 lit/min6 =  500× 12

*هر فرد به مدت کوتاه میتواند با حجم تنفسی دقیقه ای تا حد 1.5 lit/min و سرعت تنفس 4-2 بار در دقیقه زنده بماند.

*گاهی سرعت تنفس تا 50-40 بار در دقیقه زیاد می شود و حجم جاری نیز ممکن است تا نزدیکی ظرفیت حیاتی (4600ml) در یک فرد جوان برسد، بدین ترتیب حجم تنفسی دقیقه ای (mv) بیش از 200lit/min یعنی بیش از 30 برابر مقدار طبیعی تامین گردد.

برگرفته از جلد اول کتاب فیزیولوژی گایتون ترجمه دکتر درخشان